Dibona

Wed, 09/19/2007 - 17:39 - Bas vd Smeede

De eerste week van mijn zomertrip begonnen we met de Dibona in de Ecrins. Een prachtige berg, die je als je hem ziet, gewoon moet beklimmen. We hadden de route Voie Madier uitgezocht. Deze route heeft een waardering van max. VI+/VII- en heeft een klassiek route verloop. De voornaamste rede dat we deze route kozen was vanwege de afzekering met nuts en friends, dit ivm de verdere tochten van deze vakantie. De dag dat we route wilden instappen sneeuwde het, dus hadden we de plannen gewijzigt in het beklimmen van de normaalroute. Deze gaat via de achterkand omhoog en is ong. III+. Lekker op onze bergschoenen en in lopende zekering geklommen. De volgende dag was grand beau, dus kwam onze route Voie Madier aan de beurt. De anstieg vanuit de hut is ongeveer 10 minuten lopen, dus daar werden we niet moe van. We waren gelukkig als eersten in de route, want het kan zomers best wel druk zijn op de Dibona. Ik moet zeggen, heerlijke route, veel mooie V+ lengtes en een zware sleutellengte. Ik heb al veel zesdegraads routes geklommen, maar deze sleutellengte veroorzaakte toch wel wat gekreun. Een brede off-with spleet, zoals je in amerika veel ziet. Gelukkig was die wel goed af te zekeren en heb hem na vaal gekreun en gesteun wel vrij geklommen. Vergeleken met andere alpiene routes in de Ecrins is de Dibona prachtig vast graniet en dus een waar genoegen om op te klimmen. Nadat onze klimmaatjes Jorg en Nurdjana ook op de top geariveerd waren, even lekker geluncht op de top en daarna gelijk weer afgedaalt naar de camping. Jorg in de sleutellengte, de fissure Madier De laatste loodjes........ Aan de achterkant abseilen vanaf de top