Schreckhorn; zuidpijler

Sat, 01/27/2007 - 18:07 - Bas vd Smeede

Afgelopen zomer met mijn klimmaatje Saskia onze eerste TD routes gemaakt, de eerste hiervan was de Schreckhorn zuidwand in Berner Oberland. Maar liefs om twee uur 's nachts bij de hut vertrokken, deze route heeft namelijk een verschrikkelijk lange aanloop. Je moet tweemaal een gletscher oversteken en ongeveer 1000 meter stijgen. In totaal zo'n 4 uur voordat je bij de wand bent. Berner Oberland staat niet bepaald bekend om zijn mooie rots, maar omdat in de topo stond prachtige rotsroute in bomvast graniet, trok deze toch onze aandacht. De eerste 150 meter van de wand gingen lekker, lopende touwzekering door derde graads terein. Hierna begon de route steiler en onoverzichtelijker te worden. Het werd licht, maar de lucht was inmiddels compleet dichtgetrokken. Halverwege de wand zijn we door de mist iets te ver naar rechts geklommen waardoor we in brokkelig terrein terechtkwamen, leuk, vijfde graads brokkelige rots..........Gelukkig hadden we niet veel moeite met de route, waardoor ook de dubieuse tussenzekeringen niet zo erg waren. Ik wist dat we verkeerd zaten en was bezorgt of we niet in moeilijker los terrein terecht zouden komen. Na een paar lastige lengtes kwamen we in makkelijker 4e graads terrein en de topgraat was al in zicht. Opgelucht en vrolijk klommen we verder en zelfs toen het begon te sneeuwen had ik het nog naar m'n zin. Ik wist immers dat we onze eerste TD gingen toppen. De topgraat was leuk klimmen in lopende touwzekering. Om half twee kwamen we op de top aan, beetje laat door de slechte weersomstandigheden, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik had nog een top-sigaar meegenomen, maar door het dreigende onweer is deze in de rugzak gebleven. De afdaling was echter zeer zwaar, de Schreckhorn is van alle kanten lastig te beklimmen. De normaalroute (onze afdaling) is al AD+ gewaardeerd en moet je over de hele route abseilen of afklimmen. Voorral dit afklimmen ging door onze vermoeidheid zeer langzaam. Uiteindelijk pas uurtje of acht onderaan de route. Dan nog de gletscher over, afdalen, afdalen en nog eens afdalen. Op de gletscher bij de hut kwamen vrienden van ons, ons tegemoet lopen met water en een donsjack, relax...Toen we half twaalf bij de hut kwamen dronken we uiteraard een biertje op onze route! boven: 4e graads terrein in de sneeuw onder: topgraat